Wat een indrukken, ervaringen, leuke mensen en schitterende natuur. Ik heb topweken achter de rug en geniet nog steeds met volle teugen! Ik ben gister aangekomen in Peru en heb afscheid genomen van Bolivia. Na de school ben ik met Michelle naar Sucre gereisd. We hebben hier lekker rondgewandeld en ik kan zeggen dat dit de mooiste stad van Bolivia is die ik heb gezien. Mooie plaza's, witte koloniale gebouwen en een energieke sfeer. In Sucre ontmoet ik Dorine en reizen we samen naar Uyuni. Hier beleven we 3 dagen in overweldigende natuur: zoutvlaktes, vulkanen en meren in allerlei verschillende kleuren met flamingo's. Op het moment dat ik denk dat ik het mooiste heb gezien worden we weer getrakteerd op iets nieuws en zo volgen de highlights elkaar 3 dagen lang op.

Na Uyuni reizen we naar La Paz, de hoofdstad van Bolivia. De ligging is indrukwekkend. De stad is gebouwd in een vallei met steile hellingen en op heldere dagen is de Illumani (een berg van 6700 m) te zien. In La Paz spreek ik af met Diego die ik ken van de excursie in Torotoro een paar weken geleden. Diego is geboren in La Paz, op zijn 4e verhuisd naar Nederland en is daar naar school gegaan. Op dit moment werkt en woont hij tijdelijk in La Paz en vindt hij het leuk om toerist in eigen land te zijn. Ik leer zo dankzij Diego de stad goed kennen. We eten in lekkere restaurants, gaan naar de grootste markt van Bolivia in El Alto en dwalen door de straten. Op het moment dat ik bij een agency tours wil gaan boeken wordt hij ook lekker gemaakt en besluit mee te gaan, gezellig! Wat staat er op het programma? De Huayna Potosi, pampa's en jungle await us!

De Huayna Potosi is een berg van 6088 meters hoog. Het is een van de technisch makkelijkste bergtoppen ter wereld rond 6000 meter om te beklimmen. Ik heb dit altijd al heel erg graag willen doen, dus waarom nu niet gewoon proberen? Wat het lastig maakt is de hoogte, het tijdstip en het constant klimmen. Na 2 dagen acclamatiseren en trainen op de gletsjer staan we de 3^e dag 's nachts om 12 uur op. Na het ontbijt en het treffen van de voorbereidingen gaan Diego en ik gezekerd aan onze gids in het pikkedonker de berg op. Het enige licht komt van onze hoofdlampjes en de sterrenhemel is indrukwekkend! Het zetten van voet voor voet, alleen het geluid van krakend sneeuw en mijn ademhaling en het kauwen van cocabladen brengen me in een bepaalde trance. Het gaat zo de eerste uren best goed en als de gids aangeeft dat we halverwege zijn ben ik er van overtuigd dat ik het ga halen. Tot we dan op 5800 meter hoogte zijn. Het ademen wordt zwaar, de longen doen zeer door de koude lucht, het klimmen wordt steiler en de benen raken vermoeid. Wat er dan allemaal door je hoofd gaat is bizar. Ik kan het ritme niet echt terugvinden, ik wil terug, maar ook weer niet. Op het moment dat ik bijna om de paar minuten moet pauzeren zien we de top en met een laatste krachtinspanning staan we dan 6 uur later op de top! Helaas hebben we geen geluk met het weer, we zitten in de wolken, maar ik ben superblij en trots dat ik het heb gehaald!

Na de sneeuw en kou vliegen we de volgende ochtend vroeg naar Rurrenabaque. Een relaxed plaatsje in de tropen waar iedereen vooral buiten op straat leeft. Deze temperaturen zijn heerlijk na de -10 graden op de berg. In de Pampa's, een doolhof van rivieren en moeras, kunnen we lekker bijkomen. We zien vanaf de boot apen, kaaimannen, schildpadden en heel veel vogels. We zoeken naar anaconda's terwijl we sompend in rubberlaarzen door het moeras banjeren en hoogtepunt is het zwemmen met de roze dolfijnen en ze hebben kunnen aanraken. Daarnaast heb ik mijn persoonlijk record muskieten doodslaan verbeterd

Na de pampa's is het plan de jungle in te gaan, echter gooit een voedselvergiftiging die ik oploop bjina roet in het eten. Ik besluit toch mee te gaan, herinner me niet zoveel meer van de eerste dag, maar er wordt goed voor me gezorgd. De gids maakt nog een speciale junglethee voor me en ik voel me de volgende dag alweer een stuk beter! Sterk spul die junglethee! Ik kan gelukkig de tweede dag mee op een wandeling en ik geniet van de pracht van de jungle. En ja, er waren ook veel grote spinnen. Diegene die lekker in hun web chillen en waar ik niet dichtbij hoef te komen zijn ok. Alleen de tarantula die een paar meter voor me de boom inrende was iets minder goed voor mijn hart. Jakkes! 's Avonds zegt de gids nog even tussen neus en lippen door dat we niet moeten vergeten de deur te sluiten omdat er een jaguar rondloopt...ja...wat doe je dan? Juist, gaan zwemmen! Wat was dat gaaf! In het maanlicht onder een sterrenhemel met geluiden uit de jungle om je heen eindelijk kunnen afkoelen in het amazonewater. Heerlijk! Ow ja en ik bleef wel in de buurt van de gids met zijn machete.

Na de jungle ben ik naar Isla de Sol gegaan, een eiland in Lake Titicaca waar ik een prachtige zonsondergang en zonsopgang heb gezien in het gezelschap van nieuwe medereizigers. Met een van deze reizigers ben ik nu alweer in Cuzco! En is het bijna tijd voor het uitkomen van mijn grote droom om Machu Picchu te zien. Het is gelukt het zo te plannen dat ik er zal zijn op mijn verjaardag na 3 dagen ernaartoe wandelen. Ik heb er heel veel zin in en tot die tijd geniet ik met Virginie, mijn nieuwe reisgenote, van prachtig en gezellig Cuzco.

De tijd vliegt, maar ik vlieg heerlijk mee