Het zit niet vol. Elna, mooi gebruind en de haren blonder dan blond, kijktom zich heen en ziet slechts enkelelocalsplus een paar toeristen met grote rugzakken. Het is twaalf uur ’s middags en na het lezen van alle online felicitaties voelt ze zich nog steeds een beetje jarig. Aan de muur in het internetcafé hangt een poster van Machu Picchu, het eeuwenoude bergdorpje waar ze gisteren haar 29^everjaardag vierde. “Een droom is uitgekomen. Het was magisch, nog mooier dan ik had verwacht.” Ze vertelt over hoge bergtoppen, steile afgronden en is nog steeds beduusd van wat ze gezien heeft. “Ik vind het ongelooflijk hoe de Inca’s dit hebben gebouwd en dat ze in die tijd al zo veel wisten over agricultuur, seizoenen, sterren en bouwtechnieken. Het is zonde dat de Spanjaarden verder alles van de Inca’s hebben vernietigd.”

Ballonnen
Met eengroep van 12 manbereikte ze Machu Picchu na een driedaagse, spannende trip. Ze ging vanaf 2500 meter hoogte al mountainbikend de jungle in, vervolgde de tocht per voet en tijdens de derde dag hing ze boven een 160 meter brede kloof. “Op mijn verjaardag stonden we om vier uur ‘s nachts op en onder een prachtige sterrenhemel liepen we 1700 traptreden omhoog naar Machu Picchu. Ik was als één van de eersten boven en ben direct illegaal van de groep weggerend voor het uitzicht en een momentje voor mezelf. Natuurlijk heb ik al veel foto’s gezien, maar als je er echt staat is het nog mooier en indrukwekkender.” Toen ze weer terug bij de groep was, werd er voor haar gezongen en kreeg ze ballonnen aan haar tas geknoopt. Redenen in overvloed om zich helemaal jarig te voelen. “De dag was verder fantastisch. Het was mooi weer, ik had leuke mensen om me heen en ik kreeg allerlei cadeautjes. Zelfs van een Argentijn die ik net vijf minuten kende.”

Ze noemt Machu Picchu één van de vele hoogtepunten van haar reis en stelt dat het maken van een top drie onmogelijk is. “Elke ervaring is anders en weer heel mooi. Ik zie wat ik altijd al wilde zien en doe wat ik altijd al wilde doen. Verder ontmoet ik steeds leuke mensen met wie ik ervaringen kan delen.Higlight after highlightdus!” Na enig aandringen kiest ze toch nog een ander hoogtepunt. “Lago Colorado met de vulkanen, flamingo´s en zoveel verschillende kleuren. Ik geloofde bijna niet wat ik zag en werd er echt even stil van.”

Ook het maken van een rangschikking van de mensen die ze ontmoet heeft valt haar zwaar. Ze wijst op het grote aantal medereizigers, maar komt dan toch met enkele personen waarmee ze lang heeft opgetrokken: Mike uit Nederland, Diego uit Bolivia en Michelle uit Engeland. “Verder de mensen uit de groepen met wie ik de jungle indook, de pampa´s doorbanjerde en Spaanse lessen volgde. Zij hebben mijn reis nog specialer en mooier gemaakt.”

Geen zorgen
Hoe mooi ook, 29 april zet Elna na een reis van drie maanden weer voet op Nederlandse bodem. Maanden keek ze vooruit naar deze reis,die haar langsArgentinië, Boliva en Peruzou voeren: straks resten haar de herinneringen, verhalen en foto’s. “Ik weet niet wat het allemaal met me heeft gedaan, heb hier met de dag geleefd en daardoor genoten van alles wat me is overkomen. Ik heb me ook geen zorgen gemaakt over wat er zou kunnen gebeuren. Door verhalen van mensen en de Lonely Planet word je soms bang gemaakt en natuurlijk is het hier niet honderd procent veilig, maar ik heb geleerd om op m’n gezonde verstand te vertrouwen en er vanuit te gaan dat alles vanzelf op z’n pootjes terecht komt.”

“Met Koninginnedag ga ik lekker door Groningen wandelen en onder het genot van een biertje bijkletsen met vrienden. Verder heb ik zin om sommige mensen weer terug te zien, om weer te koken in mijn eigen keuken en in een frikandel speciaal en een patatje oorlog.” Over wat ze het meest gemist heeft, moet ze iets langer nadenken. “Ik denk dan toch gewoon het leventje dat ik thuis heb. De mensen, m’n hobby´s, m’n eigen plekje en m’n poes Dobby. Nu ik weg ben besef ik ook weer goed wat ik in Nederland heb en daar ben ik heel erg dankbaar voor. Ik ga dus ook graag weer terug naar m’n oude leventje in Groningen en heb heel veel zin in mijn nieuwe baan in Utrecht.”

Elna moet ervandoor. Ze gaat Virginie wakker maken, haar Franse reismaatje met wie ze zo samen een massage gaat scoren. “Ik heb haar vorige week ontmoet en weet niet of toeval bestaat, maar ook zij heeft haar verjaardag 15 april op Machu Picchu gevierd en ook zij vliegt 28 april weg uit Lima. Vanavond gaan we onze verjaardag nog vieren in Cuzco en dan gaan we morgen weer verder!”

Deze bijzondere blog is ontstaan in samenwerking met Roelof Jan Vochteloo. Het enige wat ik heb gedaan is antwoord geven op zijn vragen en hieruit heeft Roelof Jan een supergaaf stuk geschreven! Bijna onwerkelijk om te lezen en te beseffen dat het over mij gaat. Bedankt RJ! Eerste biertje op koninginnedag is van mij!

Nog 1 week, 3 dagen wandelen door de éénnadiepste canyon ter wereld en de laatste dagen relaxen en dan vlieg ik volgende week zaterdag 28 april weer naar huis...

heel veel liefs!